گم و گور شدم مثل نجوا میان بلواها

گم و گور شدم مثل حسی که شعر نشد .

__________

راستی کسی سراغی از من نگرفت؟

گویا همه چی از قوانین فیزیک پیروی میکنند

غم و درد هم مثل انرژی از بین نمی روند بلکه از حالتی به حالت دیگر تبدیل میشوند!

تنها تصویر کدری بودم از تمام خوب بودنها ...

_________________

پازل :

دلگیر و دلتنگ و دلسرد ، منم !

اینجا آدمها چقدر حیف میشوند!

با نمک بود خنده هایش با دیگران زخمهایم می سوخت ... ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ پازل : من ناز نمی کشم دلت خواست، بروکج کج نکنم نگاه و یکراست، بروهرجور که مایلی بزن قید مراهرچند دلم یکه و تنهاست، برو ...خودخواهی و در فکر خودت هستی و بسپس خواهش و التماس بیجاست، بروروراست بگویم نه من آن مجنونمنه در سر تو هوای لیلاست، برو ...از اول کار اشتباه از من بودآری همه از ماست که بر ماست، بروبی معرفتی ولی ندارم گله ایاین رسم همیشه های دنیاست، برو ... شهراد میدری

برای کمی زندگی، چقــ ـ ـ ـ ـــدر مُــردیم ...

باشه پذیرفتم جای خالی نوشته های ناپدید شده رو تحمل کنم

اما با این تغییر فونت و بهم خوردن تنظیماتش و ... چه کنم ؟!

اینا رو گفتم که بدانید و آگاه باشید

سعی میکنم فونت نوشته ها و فاصله ی بین خطوط رو درست تنظیم کنم ، اما خب گویا سعی من و دل باطل بود و نتیجه میشه اینکه اینجا نوشتن توو ذوقم میزنه، دیگه مثل قدیمها حال خوب کن نیست .

دریا همیشه آرام نیست...

نمیدونم چه رازی تو ماه مهر هست ؟! امروز 23مهر95 باز هم تکرار شد یک تلنگر محکم، شبیه قبلی ها امروز میتونست جور دیگه ای تموم بشه وقتی به گزینه های دیگه ای که ممکن بود، پیش بیاد فکر میکنم دود از کله ام بلند میشه _____________________ پازل : - خدا خان ؟ چی باید بفهمم و نمیفهمم ؟ کاش یه کم واضحتر بگی - هنوز متحیر و مبهوتم از اتفاق صبح - کف جاده ، بریدگی همت - باکری کی روغن ریخته بود امروز ؟! چشش درآد اگه عمدی بود ... خاک توو سرش اگه سهوی بود !

دنیا از وقتی غمگین میشه که میبینی میخواهی، توان انجامش رو داری، اراده ش رو داری، وقتش رو داری،مطمئنی از عهده ی انجامش برمیای، مسئولیت و عواقبش رو قبول میکنی ... اما مجبوری فقط مدارا کنی ! برم گوش جان بسپارم به داریوش: تنها مدارا میکنیم، دنیا عجب جایی شده ________________ پازل : - چند وقته دلم باز هوایی حرم ابوالفضل شده، بی صاحاب دام برا اون گوشه ی حرمت که فقط خودم و خودت میدونیم تنگ شده با وفا عباس - آقای خدا، مرض خود ببخشید فاز خود را از خلقت این دنیای هیچ در هیچ در دو جمله بیان نمایید. 20 نمره هیچکدوم از فلسفه بافیهایی که تا الان شنیدم و خوندم، مورد ق

از نظر سازمان بهداشت جهانی ( WHO ) سلامت؛ تنها فقدان بیماری یا نواقص جسمی نیست. بلکه سلامت نداشتنِ هرگونه اختلال روانی ،اجتماعی و تندرستی جسمانی برای هر فرد جامعه است. حالا با این تعریف سازمان بهداشت جهانی ، چند نفر آدم سالم در جانعه ی حدود هشتاد میلیونی ایـ ـر ان میتوان پیدا کرد ؟! نه جدی ... برام سؤال شده ! داخل پرانتز : البته منظورم تعداد واقعی ست وگرنه گفته اند و شنیده ایم که بر همگان واضح و مبرهن است که ما آریایی هستیم و نژاد برتر ...از نواده ی کو ر و ش کبـ ـیـ ـریم و ... اینا ! و باز بر همگان خیلی خیلی واضح و مبرهن است که در حال حاضر ما بهترین مردمان

آقای عشق نمی آیی ؟

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

پازل :

ــ السلام علیک یا اباصالح المهدی (عج )

وقتی همه چی تقلبی،گلخانه ای،فیک و مصنوعی شده شاید بشه به آدمها حق داد که دوستی ها ودوست داشتنهای واقعی رو باور نکنند ! شاید ... البته میگم شاید ؛ چون آدمهای واقعی،حسهای واقعی رو دریافت میکنند. ــــــــــــــــــــــــــــــــــــ پازل : ــ قلب آدمهای واقعی فرکانس حسهای واقعی رو دریافت میکنند اگه موجی دریافت نشد یا قلب واقعی نیست؛ یا حس ــ شهر پر از زامبی ست !

چقدر غریب است عشق

در دنیایی که ...

حتا صلح پایان جنگهایش نیست و

دوستی پایان دشمنی هایش ...

ــــــــــــــــــــــــــــــــــ

پازل :

گاهی چقــ ـ ـ ـ ـــــدر حرف دارم برای گفتن و ... نمی گویم!

دنیا همین است

یک عمر دلخوش آدمهایی می شویم که عشق شان از دور زیبا

و حرفهایشان ازدور شنیدنی

و خودشان هم از دور نزدیک ...

حالا فقط کافی ست

این آدمها را کنار خودت ببینی

روزی هزار بار میگویی

عشق ارزانیِ خودتان ؛ روزهایم را پس بدهید !

امیر وجود

" گفتنی ها کم نیست، من و تو کم گفتیم " هم که باشه

وقتی فهمیده نمیشم یا بدتر از اون اشتباه فهمیده میشم

ترجیح میدم مجازی بمونم و مجازی بنویسم و مطمئن باشم که

من به شما ، نه ... اما شما به حرفم میرسی !

رسیدن به حرفها و حسهای من شاید دیر و زود داشته باشه اما هیچوقت سوخت و سوز نداشته

سکوت رو به عنوان آخرین سنگر، قبول نداشتم برای من آخرین سنگر"نوشتن" بود و مدتهای زیادی رو توو سنگرم خزیده بودم و مینوشتم همیشه از ف.یس بو.ک متنفر بودم و هستم ....نوشتم و برای جمع کردن مشتی لایک و اندکی فالوئر پای حرفهایم را به ف.یس ب .و ک نفرت انگیز کشاندند.نوشتم و حرفهایم را دزدیدند و ... درنهایت همانها که حرفهایم را دزدیدند و در شبکه های اجتماعی چوب حراج زدند و در اعتراض انگ دزدی به خودم زده شد! چون اینجا ایران است و هنر نزد ایرانیان است و بس !نوشتم و کسی حرفهایم را به خودش گرفت وبرای انتقام!!! لشکرکشی کرد و قصه ای به خورد یارانش داد که هیچ جوره برام قابل هضم

من اگه جای خدا بودم، رحمتها رو کجا قائم میکردم؟

[ سپس آه میکشد و صفحه را میبندد ]

سه سال پیش مثل دیشبی ... وای ... چه بر من گذشت ؟! البته اون سال شب تاسوعا، 21 آبان بود شبی که تمامش رو طوری گریه کرده بودم که ... سه سال پیش، بعد از دیشبی تمام ابهت دنیا پیش چشمم ریخت سه سال پیش بعد از دیشبی از دنیا و تمام مردمان کنده شدم و بعد از اون دیگه هیچ چیز و هیچ کس نتونست منو به دنیا وصل کنه سه سال پیش من چمدان رفتنم رو بستم و بعد از اون فقط به چشم یک مسافر به خودم نگاه میکنم حالا تو هی از دوستیهای پایدار بگو، حالا تو هی از وابستگی به دنیا و مردمانش بگو، حالا تو هی از پاداش کار نیک بگو، حالا تو هی از سمیع بصیری خدا بگو، حالا تو هی از دعاهای خیر پشت سرم بگو